Çevre suçundan geçilmiyor, ama cezası yok gibi

Uluslararası boyutta örgütlenmiş çeteler durmadan çevre suçu işliyor.  Kişisel çıkar peşinde koşan politikacılarla yöneticiler de onlardan geri kalmıyorlar;  hem çetelere çanak tutuyorlar, hem de uyguladıkları politikalarla çevreyi tahrip ediyorlar.  Bu korkunç boyutlu gidişi ciddiye alan yok.  Uygulanan önlemler hep etkisiz.  Zaman zaman birileri yargıç karşısına çıkarılıyor belki, ama verilen cezalar hep sudan.  Asla caydırıcı değil.

Bu çarpıcı saptama Avrupa Birliği’nin hukuk ve adalet konularına eğilen özel örgütü ‘Eurojust’ten geliyor.  Örgüt 100 sayfalık kapsamlı bir rapor yayımladı.  Bunda, bir bakıma, bütün üye ülke yönetimleri suçlanıyor.  Çevre suçlarını hafife aldıkları, giderek göz yumdukları için.  Rapor, bu konuda uygulanan cezaların çok hafif olduğunu, ülkelerin işbirliği yapmadığını, çevre suçlarını önleme çabalarının kösteklendiğini, hatta büyük rüşvetlerin döndüğünü ileri sürüyor.  Oysa Interpol bile bu alanı ciddiye alıyor ve peşine düşüyor.  Hatta örgüt çevre suçundan aranmakta olanları içeren bir kara liste bile yayımladı.

Bu konuda birkaç örnek söz konusu.  Biri, Avrupa’da ortaya çıkan bazı atıkların (Avrupa Birliği’nde işlenmesine izin verilmeyen atıkların) gizli yollardan Afrika ülkelerine taşınması.  Bunların yıllık miktarının 7 tonu aştığı tahmin ediliyor.  Başka bir örnek de gizlice kesilen binlerce ağacın ahşap malzeme olarak oraya buraya gönderilmesi.  Interpol bu ticaretin yıllık getirisinin 100 milyar dolara yaklaştığını tahmin ediyor.  Öte yandan korunması gereken hayvanların öldürülüp el altından satılması da yaygın olarak görülen bir suç.

Arada sırada yakalanan suçlular bir, iki aylık hapis cezası alıyorlar, sonra da serbest bırakılıyorlar.  Eurojust cezaların ağırlaştırılmasını ve tahkikat olanaklarının güçlendirilmesini istiyor.  Örneğin, bu tür işlere bulaşmış olanların telefonlarının dinlenebilmesi gerekiyor.  Öte yandan, yalnızca İngiltere’de, Hollanda’da ve İsveç’te çevre suçlarına eğilmekle görevlendirilmiş savcılar var.

Atila Alpöge, Ekogazete, 29.11.2014 /  Kaynak: Arthur Neslen, The Guardian, 21.11.2014. [Bu yazıya bloğunuzda ya da sitenizde yer vermek istiyorsanız, yandaki bilgileri de (yazarı ve kaynağı) oldukları gibi taşımayı lütfen unutmayın.]

Reklamlar
Bu yazı Ekoloji Politikası içinde yayınlandı ve olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s