Avaz avaz bağırmak

“Avaz” dilimize Farsçadan girmiş.  Bizde “yüksek ses” anlamına geliyor.  Ancak başka dillerde de yeri var ve “ses” anlamı taşıyor.  Bir de “Avaaaz” adlı girişim var.  Yeryüzünün değişik köşelerinden sesini yükseltip uygunsuzluklarla boğuşan saygın bir çığlık.  Bu kuruluşun yürüttüğü sayısız çabanın içinde ekoloji kavgası büyük yer tutuyor.  Sizlere de ulaşıyordur Avaaz.  Gelin, onun öyküsüne yakından bakalım.

AVAAZ

Kurucusu Ricken Patel. Kanadalı.  (Resmi yanda.)  Altı yıl önce kolları sıvamış.  Bu, bir çeşit birliktelik girişimi.  İnternet yoluyla bir araya gelme ve birlikte “Hayır!  Dur!  Yeter!” diye haykırma uygulaması.  Belli bir konuda duyarlılığı olan kişiler elektronik yolla bazı duyurulara imza veriyorlar ve bir tür Avaaz üyesi oluyorlar.  Bugün, bu satırların yazıldığı 23 Aralık günü “üye” sayısı 34 milyonu geçmiş durumda.  Durmadan da yenileri geliyor.  Her gün, hatta her dakika.  Sitesine girecek olursanız bu hızlı “üye” artışını oradaki sayaçtan izleyebilirsiniz.  Mümkündür ki, biz bu cümleyi yazmayı bitirinceye kadar 4-5 kişi daha “üye” oluvermiştir.  (Avaaz’ın Türkçe sitesi de var.)

Bu bir baskı grubu.  Bu satırları okuyan sizler mutlaka biliyorsunuzdur zaten.  Avaaz’dan çıkmış protesto metinleri size de ulaşmıştır.  Avaaz takımı dikkatlerine ulaşan ya da ulaştırılan çeşitli konularda duyuru hazırlıyor ve internet üzerinden “üyelere” dağıtıp imzalarına sunuyor.  Üyeler de bunu tanıdıklarına aktarıyor.  Avaaz bildirisiyle karşılaşan ve bunu imzalayan kişi de o an “üye” olmuş oluyor.  Tabii, sitedeki sayaç bir çentik daha atıyor, “üye” sayısı bir tane daha artıyor.

“Bunda bir tuhaflık var.” diyeceksiniz.  Haklısınız.  Avaaz’dan gelen sayısız duyuruya imza atmıyorsunuz, hatta belki de yalnızca bir tanesine adınızı vermekle yetiniyorsunuz, ama küresel bir olayın parçası oluyorsunuz bir anda.  Buna tıklama ve aktivizmden gelme olarak “tıklaktivizm” deniyor.  Eskiden sokaklara dökülürdünüz.  Şimdi tıklamakla yetiniyorsunuz.

Bu saptamaya (tıklamakla yetinmeye) bazıları burun kıvırıyor.  Ama binlerce, hatta bazen milyonlarca kişiyi belli bir konuda bir araya getirmenin ciddi bir ağırlığı var.  Dendiğine göre bazı ülkelerin yöneticileri milyonlarca kişinin bir konuda “Hayır” demiş olması karşısında bir ölçüde duraklıyor.

Avaaz pek de amatör bir kuruluş değil.  30-40 kadar ülkede kendiliğinden oluşmuş ofisleri var.  Merkez New York’ta.  Profesyonel kadroların yanında onlara destek olan sayısız gönüllü var.  30.000 kadar kişi her ay bağış yapıyor.  Kuruluşun yıllık bütçesi 12 milyon dolara varıyor.

Kurucusu hakkında birkaç bilgi vererek kapatalım konuyu.  Babası Hint asıllı ama Kenyalı.  Annesi ise Musevi asıllı ama Rusyalı.  Ricken Patel Kanada doğumlu.  İlkokulu oradaki bir Kızılderili okulunda okumuş.  Daha sonra Harward ve Oxford Üniversitelerinde öğrenciliği var.  Oralarda öğrenci liderliği yapmış.  Birleşmiş Milletler’de çalışmış.  Afganistan ve Liberya’da görev yapmış.

Avaazcılar “Teknoloji yoluyla insanlığı kurtarmaya yardımcı olacağız!” diyorlar.  Böylesine bir inancı taşıyan çabaya şapka çıkarmak gerekiyor.  Acaba Avaaz’ı katılımcı demokrasinin küresel nitelikli bir aracı diye adlandırabilir miyiz?

Atila Alp öge /  Yararlanılan kaynak:  Carole Cadwalladr, Observer, 17.11.2013

Reklamlar
Bu yazı Ekoloji Politikası, Genel Konular içinde yayınlandı ve olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s