Su sümbülü zararlıdır derlerdi. Yararlıymış.

Su sümbülü tatlı suların yüzeyinde “yüzerek” yaşar.  Hızla çoğalıp yayılır.  Göllerin, kanalların üstünü bir halı gibi kaplar.  Güneş ışınlarının derinlere ulaşmasını önler.  Sudaki nitratı emer, götürür.  Sonuçta ekosistemleri allak bullak eder.  Bu yüzden “Tatlı suların baş belâsıdır o!” derler.  Ama Meksikalı bir girişimci “Bu yargı hiç de doğru değil.  Biz onu ekoloji dostu yaptık.” diyor.

SÜMBÜL

Leylak renkli çiçekleri olan bu bitki Afrika, Çin, Hindistan, Endonezya, Avustralya, Rusya gibi çok yerdeki tatlı suları işgal etmiş durumda.  Şimdi Avrupa’nın güneyinde görülmeye başlandı.  Bu arada Latin Amerika’yı da unutmamak gerek.  Örneğin Meksika’daki tatlı su hâkimiyeti 700.000 hektara ulaşıyor.

Zararlarından uzun zamandan beri söz ediliyor.  Çok su tükettiği için göl, kanal seviyelerini düşürebiliyor.  Balıkların ve yosunların gereksinim duydukları oksijeni kendine saklıyor.  Yaprakları gemilerin pervanelerine, barajların jeneratörlerine sarılıp bloke ediyor.  Hükümetler için de, bilginler için de gerçek bir dert.  Bunun yarattığı zararlarla baş etmek için üzerine böcekler saldılar, mantarlar saçtılar.  Hatta kimyasal sıvılar dökerek yok etmeye çalıştılar.  Tabii, bunların çevreye ek zararları da oldu.  Ama bu çabalar pek de etken sonuç vermedi.

Çevre dostu girişimci Jose Carlos Vargas bu sıkıntılı ortamda çıkmış sahneye.  Yürüttüğü araştırmaların sonunda su sümbülünün önemli yetenekleri olduğunu fark etmiş.  Çok verimli bir filtre gibi çalışıyor, çünkü havadaki karbondioksiti hırsla emiyor.  Fotosentez olayına destek oluyor.  Ve en önemlisi, sudaki kirli maddeleri yok ediyor.  Bu gözlemlerini değerlendiren Vargas hemen “Tema” adını verdiği bir aile şirketi kuruyor.  Küçük bir firma, bu.  Ama üretim kapasitesi büyük ve kısa zamanda talep patlaması yaşıyor.

Yalnızca 10 kişinin çalıştığı firma, su sümbülünün 30 santimi aşan süngerimsi saplarını kurutup, ezip öğütüyor.  Elde edilen malzeme kendi ağırlığının 10-15 katı suyu emebiliyor.  Otomotiv endüstrisi, madencilik sektörü, petrol çıkaran şirketler ve benzerleri bu malzemeyi kapışıyorlar.  Çünkü imalat sırasında oluşan kirleri, yağları, sıvı atıkları temizlemekte işe yarıyor.  Örneğin denizde petrol kaçağı olmuşsa bu malzemeyi kirlenmenin olduğu alana serdiğiniz zaman, saplar kiri emiveriyor ve gerçek bir temizleme sağlanıyor.  Daha da ötesi var.  Bu malzeme doğa içinde kendi kendine çözünüp, yok olup gidiyor.

Su sümbülünün sapından doğa dostu enerji kaynağı olan biyoetanol da üretiliyor.  Bir de, eczacılıkta aranan özel şekerler ve enzimler elde ediliyor.  Ayrıca anımsatalım ki, bu saplar özellikle Güneydoğu Asya’da mobilya yapımında yaygın olarak kullanılıyor.

Atila Alpöge /  Yararlanılan kaynak:  Frédéric Saliba, Le Monde, 19.7.2013

Reklamlar
Bu yazı Denizler - Irmaklar, Doğal kaynaklar içinde yayınlandı ve , , olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s