İtalyan kasabası “sıfır atık” yolunda

Adı Capannori olan bu İtalyan kasabası “atıksız kent” olma yolunda hızla ilerliyor.  Gerek İtalyan kentlerine, gerekse başka ülkelerdeki yerleşmelere örnek oluyor.  Bu, şaka gibi durabilir, çünkü İtalya’nın çöp konusunda yaşadığı fantastik krizler ve perişanlık olayları hâlâ anımsanıyor.  Örneğin, Napoli sokaklarında yıllarca birikip toplamı 3 bin tona ulaşan çöp dağları unutulmadı.  Öyleyse, Capannori nasıl örnek oluyor?

Burası, idare merkezi Floransa olan Toskana bölgesinin bir kasabası.  Nüfusu 46 bin dolaylarında.  Öykünün başlangıcında bir ilkokul öğretmeninin inançlı, ısrarlı çabaları var.  İlk önce öğrencileriyle başlıyor, çöpü ayrıştırmayı öğretiyor.  Daha sonra konu komşuya, mahalleliye açılıyor.  Sonunda da belediyeye.  Öğretmenin adı Rossana Ercolini.

ERCOLINI

Yorulmak bilmeyen girişimlerinin başarılı sonucu üzerine ona geçen yıl “Çevrecilik Nobeli” diye tanınan Goldman Ödülü verildi.  Bu ödül 1990’dan beri var ve her yıl Asya’dan, Afrika’dan, Avrupa’dan, Kuzey Amerika’dan, Orta ve Güney Amerika’dan ve ada ülkelerinden birer kişiye veriliyor.  Halkın içinden çıkıp ekoloji kavgasına önemli katkı getirmiş sıradan kişilere.

Ercolini’nin sayesinde Capannori’de yürürlüğe konulan sistemde halk atmak istediklerini beş ayrı grupta biriktiriyor:  kâğıt ve kartonlar – plastikler ve madenler – cam – organik maddeler – geri kalanlar.  Bunlar sokaklara konulmuş büyük kapların içine boşaltılmıyor.  Belediye kapı kapı dolaşıp bunları ev halkının kendinden teslim alıyor.  Bu yüzden sokaklarda çöp kutu ve dolapları, plastik torbalar görülmüyor.  Kasaba tertemiz görünümlü.

Ve (sonuncu gruptakiler, yani geri kazanılamayacak olanlar hariç) her grup işlenmek ve geri kazanılmak üzere ayrı bir yere sevk ediliyor.  Eskiden son gruptakiler %65 dolaylarındaymış;  şimdi ise %18’e düşmüş.  Oysa İtalya’nın tamamında geri kazanılamayanların oranı hâlâ %66’da dolanıyor.

Ercolini “Bunları sıfıra indirmek belki de olası değil.” diyor.  “Ama olabildiğince azaltmaya çalışıyoruz.  Bu çabanın çevresel, ekonomik ve sağlıkla ilgili hedefleri var.”

Ercolini bu girişimi daha da geliştirmek için belediyenin desteğiyle başka önlemler de alıyor.  Örneğin, bebeği olan ailelere yıkanabilir bezler armağan ediyor.  Halkı çocukların altına konulan kullan-at bezlerden yıkanabilir olanlara yönlendirmek için.

125 İtalyan kenti burada yapılanları yakından izlemeye başladı.  Napoli bile.  Ercolini ayda birkaç kez Napoli’ye gidip onlara yardımcı olmaya çalışıyor.

Atila Alpöge /  Yararlanılan kaynak:  Gilles van Kote, Le Monde, 20.6.2013

Reklamlar
Bu yazı Atıklar, Ekoloji Politikası, Kentler içinde yayınlandı ve , , olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

One Response to İtalyan kasabası “sıfır atık” yolunda

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s