Ekoloji sorunu aslında kültür sorunudur

Cezayirli bir arkadaşa sordum:  “Sizin oradaki en önemli çevre sorunları neler?” diye.  Yanıtı beni şaşırttı.  “Tek sözle eğitim.” dedi.  “Eskiden ülkenin sağlıklı bir çevre ortamı vardı.  Ama çevre kültürü gelişmemiş, bunun eğitimi yapılmamış olduğu için gelir düzeyi yükseldikçe başka ülkelerin yapıp sonra da bunu nasıl düzelteceğiz deyip durduğu yanlışları tekrarlıyoruz.”  Haklıydı.  Her şeyin başı kültür.  Çevre kültürü.  Yaşama kültürü.  Alışkanlıklar, özlemler, tüketim kültürü.

OECD’nin bir raporu gelişmekte olan ülkelerde 850 milyon kişilik bir “orta sınıf”ın oluştuğunu vurguluyor.  Yani günde kişi başına 10 ile 100 dolar arasında geliri olan bir kütle.  Batı dünyasında gördükleri “tüketim toplumu”nun modernitesine özenen bir grup:  Otomobille gezmek, bol bol et yemek, bin bir çeşit elektronik cihaza sahip olmak…  Ve bu yaklaşımın zorladığı rekabet.  Başka bir deyişle, doğal kaynaklara sorumsuzca saldırmış, biyosferi tahrip edip duran bir yaşam biçimi.

Bu kültür ekolojik eğitimle değiştirilebilir mi?  O kadar basit değil.  Aynı zamanda Batı’nın oluşturup tezgâhladığı tüketim tarzını da sorgulamak gerekiyor.  Bu kültürü yüceltip duran televizyonla, reklamcılığın da böyle bir değişimde rol alması icap etmez mi?

Yararlanılan kaynak:  Hervé Kempf, Le Monde, 13.5.2012

Reklamlar
Bu yazı Ekoloji Politikası içinde yayınlandı ve , olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s