“Hockey Sopası” tartışması

Hockey karşılaşmalarında kullanılan sopa nasıldır?  Düz iner ve en ucunda (topa vurabilmeyi sağlamak için) birden kıvrılıverir, değil mi?  Bu biçim özelliği, tuhaftır, 13 yıldan beri iklim ısınması tartışmalarının odak noktası durumunda.  1998’de profesör Michael Mann, iki arkadaşıyla birlikte (Raymond Bradley ve Malcolm Hughes) bir araştırmanın sonucunu yayımlar.  Çok değişik verileri inceleyip bütünleştiren üç bilgin bu çalışmalarında son bin yıl içinde atmosfer sıcaklığının aşağı yukarı sabit kaldığını, hatta az bir soğumanın gözlendiğini belirtirler.  Ancak 1950’lerden sonra ısı birden ve alışılmadık ölçüde hızla artmıştır.  Bu artışın görünümü bir hockey sopasının ucundaki ani kıvrım gibi durduğu için bu olgu tarihe “Hockey Sopası” olarak geçer ve bir sembol olur:  iklim değişiminin sembolü.  Aynı zamanda bir takım fanatikler için de mutlaka kırılıp parça parça edilmesi gereken bir sopa.

O gün bugün M. Mann ABD’deki azılı muhafazakarların nefret ettikleri hedef olmuştur.  Hakkında tahkikatlar açılmıştır.  Bitmek bilmeyen aşırı baskılara ve kişisel saldırılara uğramıştır.  Hakaret mektupları almıştır.  Hatta geçen yıl içinde beyaz bir toz olan bir mektup gelmiştir;  zehir ya da patlayıcı olduğundan kuşkulanan polis bunun yalnızca mısır unu olduğunu saptamıştır.  Mann artık tanımadığı kimselerden gelen mektupları açmıyor.  Oysa geçtiğimiz yıllarda 12 ayrı ve bağımsız bilgin grubunun yürütmüş olduğu çalışmalar Hockey Sopası’nın (ufak ayrıntılar dışında) geçerli olduğunu belirlemiştir.

 Ancak ABD’de Cumhuriyetçi Parti’nin ileri gelenleri ve bazı büyük endüstri grupları ısrarla karşı saldırılarını sürdürüyorlar.  Bir yandan internette açılan saldırgan kampanya binlerce uyduruk yoruma ve nota yataklık yaparken, öbür yandan da parasal olarak desteklenen birkaç bilgin sözde bilimsel makaleler yayımlıyor.  Bunların en ünlülerinden (!) biri olan matematikçi Edward Wegman saygın bir bilimsel dergide 2006’da yayımladığı uzun ve bilimsel görünümlü raporda karşı tezleri ayrıntılarıyla ileri sürer.  Ancak yazdıklarının “internetten kes-yapıştır” yöntemiyle çalma çırpma olduğu, sayısız çarpıtma yaptığı ve uyduruk veriler kullandığı kısa zamanda ortaya çıkar.  [Bu konuda güvenilir bir kaynak olarak “Deep Climate güncesi / bloğu”  önerilebilir.]  Raporu basmış olan saygın dergi özür diler ve yazıyı arşivlerinden çıkarır.

Michael Mann yaşadıklarının bir bilim insanı için ürkütücü olduğunu söylüyor.  “Aslında bizlere saldıranlar bir bakıma başarılı oldular.  Çünkü insanlığın iklim değişimi konusunda yapması gerekenleri yirmi, belki de otuz yıl geciktirdiler.” diyor.  Mann bu deneyimini “The Hockey Stick and the Climate Wars. Dispatches From the Front Lines” (Columbia University Press) adı altında bugünlerde yayımlayacak.

Stéphane Foucart, Le Monde, 25.12.2011

Reklamlar
Bu yazı Ekoloji Politikası, İklim içinde yayınlandı ve , , olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s